Kokularla ya da şarkılarla tetiklenen benim güzel hafızam yine iş başında. 1000 küsür şarkılık playlistin içinden şu an dinlediğin şarkı karşıma çıkıveriyor sevgili okuyucu. Bu şarkının ilk notalarıyla E ve ben, O ve D, Datça yol ayrımından sapıyoruz Bozburun’a doğru. Her bir virajı dönüşümüzde enfes manzarasıyla karşımıza çıkıyor Ege Denizi. Huzur-mutluluk kombinasyonunun doruk noktası varsa o an işte bizim için. Şarkının hüznüne kulaklarımızı tıkamışız. Sakiniz. Yanımızdaki çiftin mutluluk mutsuzluk dengesinin o tatilin sonunda değişeceğinden habersiz yol alıyoruz. Dahası onlar da hiç olmadıkları kadar huzurlular. Kafamı sevdiğimin göğsüne yaslamışım, saçlarımı öpüyorken tüm kış boyunca hayalini kurduğumuz o mini mini kasabaya gidiyoruz ve o sırada bu şarkı çalıyor. Üzerimde pembe elbisem var. Deniz suyuyla karışık güneş kremi kokuyoruz. Yine kış ortasında Bozburun’u özlemeye başlamışken bu hiç olmadı. Kahrol foobar.
