Bir parça çilekli çikolata tadı, mart ayında yağmış karın kokusu odaya dolarken bana sımsıkı sarılmış teninin sıcaklığı, enfes bir kırmızı şarabın baş döndürücü kokusu… Beraber mükemmel müzikler dinlemek, jazzı ve bluesu yeniden keşfetmek. 100 çift çorap katlayabilme gücünü bulabilmek için daha fazlasına gerek yok: iki olabilmek, ikiyken bir olabilmek. Tıpkı çoraplar gibi. Buna gerekli cesareti toplayabilmek için içine sonsuz güven ve bolca da huzur katmak lazım. Eksiğimiz yok. Cesaretimiz tam. Kahvelerimiz koyu. Hasta olduğumuzda yatağımızın kenarında limonlu zencefil çayı. Saçlarımın arasında onları okşayan bembeyaz biçimli parmaklar. Daha önce hissetmediğim hissedemediğim pek çok şey. Hepsi bana özel. Hepsi bize özel. Sessizliğim bundan.
Her şey yerli yerinde. Her şey… Gerisi de hiç mühim değil.
